เขาไม่เคยถูกลืม
ลุงเลนเป็นหนึ่งในผู้ป่วยที่เราดูแลและติดตามมาเป็นเวลานาน เราเริ่มช่วยเหลือท่านด้วยอาหารและสิ่งของจำเป็น ขณะที่ท่านอาศัยอยู่กับครอบครัวที่สอง คือภรรยาและลูกสาว ชีวิตของครอบครัวลำบากมาก จนในที่สุดภรรยาก็จากไป น่าเศร้าที่ต่อมาลูกสาวเสียชีวิตด้วยโรคพิษสุนัขบ้าหลังถูกสุนัขกัด
ลุงเลนอยู่ตามลำพังระยะหนึ่งก่อนย้ายไปอาศัยที่วัด ประมาณเจ็ดเดือนต่อมาท่านหายตัวไปและเราไม่สามารถตามหาท่านพบ กระทั่งก่อนวันคริสต์มาสไม่นาน เราพบท่านอีกครั้งอยู่ริมถนน ในสภาพอ่อนแรงและขาดน้ำอย่างมาก เราจึงพาท่านกลับมาและช่วยดูแลจนฟื้นจากอาการเจ็บป่วย
หลังจากนั้นท่านย้ายไปพักตามบ้านคนรู้จักหลายแห่ง เราอยากให้ท่านมีที่อยู่อาศัยที่มั่นคงและปลอดภัยขึ้น จึงตัดสินใจสร้างที่พักเล็ก ๆ ให้ท่านในเดือนเมษายน นอกจากนี้ เรายังพยายามช่วยให้ท่านได้รับสิทธิประกันสุขภาพ เพื่อเข้าถึงการรักษาที่เหมาะสม ท่านเป็นโรคความดันโลหิตสูง และขาขวาพิการจากการบาดเจ็บในอดีต
ลุงเลนอยู่ในที่พักใหม่ได้ประมาณหนึ่งเดือน เราก็ทราบว่าลูกชายจะพาท่านกลับไปอยู่กับครอบครัวที่พม่า แม้เราจะเสียใจที่ต้องจากกัน แต่เชื่อว่าการได้อยู่ในความดูแลของครอบครัวใกล้ชิดน่าจะดีที่สุดสำหรับท่าน เราจึงให้ท่านเดินทางไปด้วยความหวังว่าจะได้รับการดูแลอย่างดี เราคิดถึงท่านมาก ระหว่างที่ท่านไม่อยู่ มีหลายคนมาขอใช้ที่พักนั้น แต่เราตัดสินใจเก็บไว้ เพราะรู้สึกว่าสักวันหนึ่งท่านอาจกลับมา
หลังจากรอคอยประมาณสามเดือน ลุงเลนก็กลับมาจากพม่า ครอบครัวใกล้ชิดไม่สามารถดูแลท่านต่อได้เนื่องจากความยากลำบากภายในครอบครัว เราดีใจมากที่ได้เห็นท่านกลับมาอีกครั้ง ราวกับได้ต้อนรับสมาชิกครอบครัวที่พลัดพรากกลับบ้าน
ทันทีที่ท่านกลับมา เราพาไปโรงพยาบาล เพราะความดันโลหิตสูงถึงระดับอันตรายที่ 182/97 มิลลิเมตรปรอท ขอบคุณพระเจ้าที่ท่านได้รับการรักษา และตอนนี้กลับมาใช้ชีวิตอย่างมีความสุขในที่พักของท่านอีกครั้ง เพื่อนบ้านต่างก็ช่วยกันดูแลท่านด้วยความรัก
เราขอบคุณพระเจ้าที่ประทานโอกาสให้เราได้ดูแลลุงเลน เรื่องราวชีวิตของท่านเตือนเราว่า พระเจ้าไม่เคยทรงลืมผู้ที่เปราะบางและโดดเดี่ยว เราดีใจที่วันนี้ลุงเลนปลอดภัย มีบ้านให้กลับไป และยังสัมผัสความรักของพระเจ้าผ่านการดูแลของคนรอบข้าง
เขียนโดย เมห์ม ตุน มิน เอ
ความคิดเห็น