โฉมหน้าที่เปลี่ยนไปของ KRCH
โดย ดร. ฟิล แมคแดเนียล
ภาพถ่ายแสดงความคืบหน้าการก่อสร้างโรงพยาบาลคริสเตียนแม่น้ำแควแห่งใหม่ในห้วยหม่าลาย ประมาณปี 1983-1985 ภาพเหล่านี้ถ่ายจากหอเก็บน้ำของบริเวณสถานสงเคราะห์
“ถ้าเราเริ่มด้วยการสร้างอะไรที่ ‘เหมือนไม้ไผ่’ ล่ะ?” ฉันจำได้ว่า ดร. ลอยส์ วิสเชอร์ เคยพูดอะไรทำนองนี้เมื่อประมาณปี 1982 ในระหว่างการสนทนาของเราเกี่ยวกับอนาคตที่ไม่แน่นอนของโรงพยาบาลคริสเตียนแม่น้ำแคว
การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยกำลังดำเนินการก่อสร้างเขื่อนที่จะส่งผลให้เกิดน้ำท่วมในหุบเขาแม่น้ำแควน้อย (มักเรียกว่าแม่น้ำแควในภาษาอังกฤษ) การสำรวจอย่างละเอียดโดยการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยแสดงให้เห็นว่าโรงพยาบาลคริสเตียนแม่น้ำแควที่ตั้งอยู่เดิมจะถูกน้ำท่วมพร้อมกับหมู่บ้านอีกหลายแห่ง เวลาของเราเหลือน้อยลงทุกที อ่างเก็บน้ำจะเริ่มเต็มในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2527 เราต้องตัดสินใจว่าจะสร้างใหม่หรือปิดตัวลง
The Kwai River Christian Hospital as it appeared about 1980. At this point the building had served the community over 15 years. It was doomed to be swallowed up by the reservoir in 5 more. The front entrance to the hospital is on our right behind the coconut trees; the operating room and delivery room are at the near end of the hospital.
Front entrance of the original hospital building, probably mid to late 1970’s. The hospital site was only about one kilometer from the bed of the long abandoned “Death Railway”. The objects in the foreground are railway wheels which Dr. John Freeman hired elephants to drag in as a memorial to the thousands of Asian coolies and Allied POW’s who died laboring on that infamous railway project.
The Kwai River Christian Hospital as it appeared about 1980. At this point the building had served the community over 15 years. It was doomed to be swallowed up by the reservoir in 5 more. The front entrance to the hospital is on our right behind the coconut trees; the operating room and delivery room are at the near end of the hospital.
แผนที่แสดงพื้นที่สังขละบุรีและทองผาภูมิทางตะวันตกของประเทศไทย แสดงให้เห็นพื้นที่ที่ถูกน้ำท่วมโดยประมาณจากอ่างเก็บน้ำที่สร้างขึ้นหลังเขื่อนวชิราลงกรณ์ หรือที่รู้จักกันในชื่อเขื่อนเขาแหลม หมายเหตุที่ด้านล่างของหน้าเกี่ยวกับเวลาเดินทางโดยรถยนต์หรือเรือนั้นเป็นความจริงในปี 1984 แต่ปัจจุบันไม่เป็นเช่นนั้นแล้ว เนื่องจากมีถนนลาดยางตลอดสายจากทางใต้ของเขื่อนไปยังเมืองสังขละบุรีใหม่ ระยะทางดังกล่าวสามารถเดินทางได้ในเวลาประมาณหนึ่งชั่วโมง
เมื่อพูดถึง "โครงสร้างแบบไม้ไผ่" ดร.วิสเชอร์หมายถึงโครงสร้างที่ใช้วัสดุก่อสร้างราคาถูกและหาได้ง่ายในท้องถิ่น เช่น ไม้ไผ่ ดร.วิสเชอร์เคยเป็นมิชชันนารีในอินเดียประมาณ 40 ปี ก่อนที่จะหมดวาระตามกฎของคณะกรรมการมิชชันนารี จากนั้นเธอก็มาช่วยงานที่โรงพยาบาลคริสเตียนแม่น้ำแคว! เธอคุ้นเคยกับการประหยัดจากประสบการณ์ในอินเดียมาแล้ว
แต่ทำไมต้องสร้างโรงพยาบาลคริสเตียนแม่น้ำแควขึ้นใหม่ด้วยวัสดุราคาถูก? เพราะมีบางคนถามว่า “ทำไมต้องสร้างโรงพยาบาลคริสเตียนแม่น้ำแควขึ้นใหม่ด้วย?” โรงพยาบาลแห่งนี้เปิดดำเนินการมาตั้งแต่ปี 1963 (และเคยเปิดเป็นคลินิกเล็กๆ ในเพิงไม้มาก่อนหน้านั้นประมาณหนึ่งหรือสองปี) ในช่วงยี่สิบปีที่เปิดดำเนินการ โรงพยาบาลได้ให้บริการผู้ป่วยมาแล้วหลายพันคน แต่ก็ประสบปัญหาเรื่องบุคลากรอยู่บ่อยครั้ง โดยเฉพาะแพทย์และพยาบาล โรงพยาบาลเคยปิดตัวลงสองครั้งเนื่องจากขาดแคลนบุคลากร บางคนจึงกล่าวว่า “บางทีปิดโรงพยาบาลไปเลยอาจจะดีกว่า และจะได้ไม่ต้องปวดหัวกับเรื่องนี้!”
อีกปัจจัยหนึ่งที่บั่นทอนความกระตือรือร้นในการสร้างโรงพยาบาลใหม่ที่แข็งแรงทนทาน คือความไม่แน่นอนว่าชาวบ้านจะย้ายไปอยู่ที่ที่ดินจัดสรรให้จริงหรือไม่: “ถ้าหากโรงพยาบาลย้ายไปอยู่ที่ที่ดินจัดสรรแล้ว แต่ชาวบ้านไม่ย้ายไปล่ะ? โรงพยาบาลอาจต้องให้บริการประชากรที่เบาบางมาก”
การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยได้จ่ายค่าชดเชยให้แก่ชาวบ้านและหน่วยงานต่างๆ บ้างแล้ว อย่างไรก็ตาม ค่าชดเชยสำหรับโรงพยาบาลนั้นไม่เพียงพอที่จะสร้างโรงพยาบาลขึ้นใหม่ทั้งหมดด้วยวัสดุที่แข็งแรงทนทาน เราจึงตัดสินใจสร้างโรงพยาบาลด้านหนึ่งให้แข็งแรงทนทาน และอีกด้านหนึ่งสร้างด้วยไม้ไผ่ โดยมีเจตนาที่จะค่อยๆ ปรับปรุงด้านที่สร้างด้วยวัสดุราคาถูกให้ดีขึ้นหากมีการใช้งานโรงพยาบาลอย่างคุ้มค่า ส่วนพื้นที่บริการและสนับสนุนของโรงพยาบาล (ห้องผ่าตัด ห้องคลอด ห้องเอ็กซ์เรย์ ห้องยา และห้องจัดหาวัสดุส่วนกลาง) สร้างด้วยวัสดุที่แข็งแรงทนทาน ทำให้สามารถเก็บยาและอุปกรณ์ต่างๆ ไว้ในห้องที่มีกุญแจล็อคได้ ส่วนพื้นที่ผู้ป่วยในและผู้ป่วยนอกมีพื้นเป็นคอนกรีต แต่ผนังเป็นไม้ไผ่สาน
เบนและดอริส ดิกเกอร์สัน มิชชันนารีที่ทำงานในหมู่ชาวกะเหรี่ยงมาเป็นเวลานาน ได้รับมอบหมายให้ไปประจำการที่คณะมิชชันคริสเตียนแม่น้ำแคว โดยเดินทางมาถึงในเดือนมิถุนายน ปี 1982 เบนได้รับมอบหมายให้ดูแลการย้ายคณะมิชชันคริสเตียนแม่น้ำแคว รวมทั้งโรงพยาบาล โดยมีจิตร ยาวัน เป็นผู้ช่วย ส่วนดอริสได้รับมอบหมายให้ดูแลแผนกเผยแพร่ศาสนาของคณะมิชชันคริสเตียนแม่น้ำแคว
จิตร ยะวัน (ซ้ายสุด) เป็นหัวหน้าคนงานของเบน ดิกเกอร์สันระหว่างการย้ายถิ่นฐาน ในภาพนี้ เขาถ่ายรูปกับแจน เวอร์ติแกน คู่หมั้นของเขา พ่อแม่ของเขา และพ่อแม่ของเธอ พ่อของจิตรเป็นผู้ใหญ่บ้านของหมู่บ้านนิเธะในช่วงทศวรรษ 1950 เมื่อมิชชันนารีกำลังสำรวจพื้นที่ เขาเห็นด้วยกับการที่มิชชันนารีจัดตั้งโรงพยาบาลและโรงเรียน ในที่สุด ที่ดินแปลงหนึ่งทางทิศตะวันตกของหมู่บ้านนิเธะก็ได้รับการอนุมัติ (อยู่ในเขตอำนาจของไลนัม ซึ่งกัมนัน ถุนสาเป็นผู้ใหญ่บ้าน) ในขณะที่ถ่ายภาพนี้ แจนเป็นหัวหน้าพยาบาลที่โรงพยาบาลคริสเตียนแม่น้ำแคว ซึ่งไม่เพียงแต่มีหน้าที่รับผิดชอบตามปกติของหัวหน้าพยาบาลเท่านั้น แต่ยังมีหน้าที่เพิ่มเติมอีกมากมายที่เกี่ยวข้องกับการย้ายถิ่นฐานด้วย
โลเอส เดอวอส เภสัชกรมิชชันนารีจากออสเตรเลีย รับผิดชอบในการบรรจุยาและเวชภัณฑ์เพื่ อย้ายไปยังห้วยหม่าลาย ในช่วงหนึ่ง ห้องผ่าตัดและห้องคลอดที่โรงพยาบาล "ใหม่" ไม่สามารถใช้งานได้สำหรับการผ่าตัดและการคลอดบุตร เนื่องจากเต็มไปด้วยยาและเวชภัณฑ์ เพราะเป็นห้องเดียวในขณะนั้นที่สามารถล็อกได้
ผนังไม้ไผ่สานกั้นห้องตรวจในแผนกผู้ป่วยนอก
โรงพยาบาล “ใหม่” ในห้วยหม่าลกลับกลายเป็นว่ามีการใช้งานอย่างดีเยี่ยม โดยให้บริการแก่ค่ายผู้ลี้ภัยสองแห่งตามแนวชายแดนไทย-เมียนมาร์ รวมถึงหมู่บ้านใกล้เคียงห้วยหม่าล เมืองใหม่สังขละบุรี และพื้นที่อื่นๆ ส่วนของโรงพยาบาลที่สร้างจากไม้ไผ่ได้รับการปรับปรุงทีละน้อย จนกระทั่งเริ่มดูเหมือนโรงพยาบาลจริงๆ การดูแลผู้ป่วยไม่เคยหยุดชะงัก มีให้บริการทั้งที่โรงพยาบาลเก่าและโรงพยาบาลใหม่ และในช่วงเวลาสั้นๆ ก็มีให้บริการทั้งสองแห่ง การดำเนินการนี้ค่อนข้างท้าทาย เนื่องจากวัสดุก่อสร้างจำนวนมากถูกนำมาจากโรงพยาบาลเก่าเพื่อใช้ในการก่อสร้างโรงพยาบาลใหม่ หลังจากช่างไม้รื้อหลังคาและโครงสร้างค้ำยันออกจากครึ่งหนึ่งของโรงพยาบาลที่เดิมแล้ว ก็ไม่มีอะไรมากั้นไม่ให้ฝนตกลงไปในทางเดินที่ไม่มีหลังคา และไหลไปยังส่วนของโรงพยาบาลที่ยังมีหลังคาอยู่ เราจึงต้องสกัดร่องระบายน้ำเล็กๆ เพื่อให้น้ำฝนไหลออกไปทางด้านข้างของโรงพยาบาลแทนที่จะไหลเข้าไปในห้องยาและห้องเอ็กซ์เรย์
KRCH (ห้วยมาลัย) ณ เวลาที่อาคารหลักสร้างเสร็จสมบูรณ์
จากซ้ายไปขวา: ทางเข้าด้านหน้าของโรงพยาบาลคริสเตียนแม่น้ำแคว; สวนกล้วยในบริเวณโรงพยาบาล; ควายกำลังเล็มหญ้าอยู่นอกรั้วโรงพยาบาล; ถนนไปสังขละบุรี ด้านหลังเป็นหมู่บ้านห้วยหม่า น่าจะเป็นช่วงกลางถึงปลายทศวรรษ 1980
โฉมหน้าที่เปลี่ยนไปของ KRCH, Huay Malai
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา การปฏิบัติตามข้อกำหนดด้านการก่อสร้างของกระทรวงสาธารณสุขที่โรงพยาบาลห้วยหลัยนั้นยากขึ้นเรื่อยๆ ส่วนประกอบของโครงสร้างโรงพยาบาลห้วยหลัยที่นำมาจากอาคารเดิม (ปี 1963) นั้นมีอายุ 55 ปีแล้ว ขณะนี้กำลังมีการก่อสร้างเพื่อย้ายโรงพยาบาลอีกครั้ง โดยได้รับการสนับสนุนทางการเงินจากโรงพยาบาลโอเวอร์บรูค จังหวัดเชียงราย, USAID และ Church World Service อาคารใหม่นี้จะทันสมัยและมีขนาดกว้างขวาง อาคารใหม่นี้จะสร้างขึ้นที่ศูนย์คริสเตียนสังขละบุรี ในเมืองสังขละบุรี ซึ่งเป็นศูนย์กลางการคมนาคมของอำเภอสังขละบุรี
การย้ายสถานที่ครั้งที่สอง: การย้ายครั้งใหญ่ครั้งต่อไป (ยังไม่แล้วเสร็จในขณะที่เขียนโพสต์นี้) ภาพจำลองอาคารโรงพยาบาลคริสเตียนแม่น้ำแควแห่งใหม่ ซึ่งคาดว่าจะแล้วเสร็จในช่วงปลายปี 2019 หรือต้นปี 2020
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา มีการทุ่มเทเวลา ความพยายาม และเงินจำนวนมากในการก่อสร้าง ย้ายที่ตั้ง ปรับปรุง และตกแต่งใหม่ เมื่ออาคารใหม่ (ที่ศูนย์คริสเตียนสังขละบุรี) สร้างเสร็จสมบูรณ์ โรงพยาบาลคริสเตียนแม่น้ำแควจะสามารถย้ายเข้าไปอยู่ในสถานที่ที่ใหญ่ที่สุดและมีอุปกรณ์ครบครันที่สุดในประวัติศาสตร์ อย่างไรก็ตาม ทรัพย์สินที่สำคัญที่สุดของโรงพยาบาลยังคงเป็นบุคลากร ผมหวังและอธิษฐานว่า แพทย์ พยาบาล ผู้ช่วยพยาบาล เภสัชกร พนักงานเก็บเงิน และพนักงานทำความสะอาด จะมีความเห็นอกเห็นใจผู้ป่วยและผู้ทุกข์ทรมานอย่างแท้จริง และ “การดูแลผู้ที่อ่อนแอที่สุดในนามของพระเจ้าผู้ทรงฤทธานุภาพ” จะเป็นแนวปฏิบัติในชีวิตประจำวัน ไม่ใช่เพียงแค่คำขวัญ
 2013-02-19-009.jpg |  00414_p_18anrqqbqk0338.jpg |  img_4685-copy.jpg |
|---|---|---|
 img_1856.jpg |  00433_p_18anrqqbqk0357.jpg |  00410_p_18anrqqbqk0334.jpg |
 00409_p_18anrqqbqk0333.jpg |  00005_s_18anrqqbqk0456.jpg |  00407_p_18anrqqbqk0331.jpg |