การปรับตัวให้เข้ากับสถานการณ์
โดย ดร. ฟิล แมคแดเนียล
ตั้งแต่ทศวรรษ 1960 ถึง 1980 โรงพยาบาลยังตั้งอยู่ในพื้นที่ห่างไกล งบประมาณจำกัด อุปกรณ์ส่วนใหญ่ได้รับบริจาคมาและค่อนข้างเก่า เพื่อลดค่าใช้จ่าย เราจึงต้องใช้สิ่งของและอุปกรณ์ที่มีอยู่ให้เกิดประโยชน์สูงสุด
เนื่องจากไม่มีไฟฟ้าใช้ในเวลากลางวัน เราจึงต้องเปิดเครื่องกำเนิดไฟฟ้าสำรองเพื่อจ่ายไฟสำหรับกิจกรรมต่างๆ เช่น การผ่าตัดหรือการเอ็กซ์เรย์ หรือไม่ก็ต้องกำหนดเวลาการผ่าตัดในเวลากลางคืนเมื่อคาดว่าจะมีไฟฟ้าใช้
เครื่องกำเนิดไฟฟ้าของเรา
เครื่องกำเนิดไฟฟ้าดีเซล 2 สูบ ขนาด 15 kVA นี้ ถูกใช้งานตั้งแต่พลบค่ำจนถึงประมาณ 22.00 น. ทุกคืนในช่วงกลางทศวรรษ 1980 เพื่อจ่ายกระแสไฟฟ้าให้กับศูนย์ปฏิบัติภารกิจในช่วงต้นคืน นอกเหนือจากช่วงเวลาปกติเหล่านี้แล้ว ยังใช้สำหรับความต้องการไฟฟ้าเร่งด่วนในโรงพยาบาล เช่น การเอ็กซ์เรย์หรือการผ่าตัด หลังจากที่ไฟฟ้าจากภาครัฐเข้ามาในช่วงปลายทศวรรษ 1980 เครื่องกำเนิดไฟฟ้านี้ก็กลายเป็นเครื่องกำเนิดไฟฟ้าสำรองที่ใช้ในช่วงที่ไฟฟ้าดับบ่อยครั้ง
พยาบาลอีแอมกำลังเพิ่มแรงดันอากาศที่จำเป็นสำหรับการรักษาด้วยเครื่องพ่นยาสำหรับผู้ป่วยโรคหอบหืด โดยใช้ปั๊มลมจักรยาน
ผู้ป่วยโรคหอบหืดอีกรายได้รับการรักษาด้วยเครื่องพ่นยาแบบเนบิวไลเซอร์ ซึ่งใช้แรงดันอากาศจากปั๊มจักรยาน
ชายคนนี้ถูกวัวป่าขวิดที่หน้าอก ปอดข้างขวาแฟบ และมีของเหลวปนเลือดอยู่ในช่องอก ผมจึงใส่ท่อระบายทรวงอกเพื่อระบายของเหลวและช่วยให้ปอดขยายตัว เครื่องดูดของเหลวที่เรามีในตอนนั้นมีเพียงกระบอกดูดสุญญากาศแบบใช้มือ ซึ่งไม่ได้มีประสิทธิภาพมากนัก เจ้าหน้าที่ได้รับคำแนะนำให้หยุดและดูดสุญญากาศสักสองสามครั้งทุกครั้งที่เดินผ่านห้องนั้น ผู้ป่วยค่อยๆ ฟื้นตัว ที่จริงแล้ว เขาคือชายผู้มีความสุขที่กำลังเดินทางกลับบ้านด้วยเรือกับครอบครัวในโพสต์ "เรือ รถเข็น และช้าง" ของผม
ไฟฉายส่องสว่างนี้ ซึ่งใช้พลังงานจากแบตเตอรี่รถจักรยานยนต์ ถูกใช้เป็นหลักโดยยามรักษาการณ์ในเวลากลางคืนของโรงพยาบาลและศูนย์ปฏิบัติภารกิจ นอกจากนี้ยังใช้ในเวลากลางวันเพื่อค้นหาจุดที่ปลวกเข้ามาได้อีกด้วย เมื่อไฟฟ้าดับระหว่างการปฏิบัติงาน ไฟฉายนี้ก็มีประโยชน์มากในฐานะแหล่งกำเนิดแสงฉุกเฉิน
เลื่อยมือ
ในยุค 60 และ 70 ยังไม่มีเลื่อยตัดเฝือกไฟฟ้า การถอดเฝือกต้องใช้เลื่อยมือขนาดเล็กรูปทรงพระจันทร์เสี้ยว ซึ่งเป็นงานที่น่าเบื่อและมักมอบหมายให้คนสวนของโรงพยาบาลทำ บางครั้งก็มอบหมายให้เพื่อนหรือญาติของผู้ป่วย หรือแม้แต่ตัวผู้ป่วยเอง!